ช่วงเวลาที่ดีที่สุดที่z,เคยมี
2007-08-21
ไม่ได้เข้ามาเขียนไดอารี่ซะนานเลยตั้งแต่เปลี่ยนงานใหม่ ก็นะ งานใหม่มันแอบเล่นเน็ทไม่ได้นี่นะ ดูจากชื่อเรื่องวันนี้ก็คงไม่มีอะไรมากมาย นอกไปเสียจากเรื่องราวความรักของผมแน่ๆ
ไม่นานมานี้ผมได้รู้จักกับคนๆนึง เค้าคอยเป็นห่วงและเป็นกำลังใจให้ผมเสมอมา เค้าเป็นคนที่เป็นเหตุผลให้ทุกๆวันผมลืมตาตื่นขึ้นมา และเรียนรู้ว่า ชีวิตนี้ผมอยู่ไปเพื่ออะไร ช่วงนั้นนับว่าเป้นช่วงเวลาที่ผมมีความสุขมากๆเลยก็ว่าได้ ผมมีแรงที่จะก้าวข้ามผ่านเรื่องร้ายๆมากมายที่เข้ามาในชีวิต ผมรู้สึกขอบคุณเค้าคนนั้นมากๆ ถ้าไม่มีเค้าผมเองก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงเช่นกัน
แต่แล้ววันนึง ผมก็โดนเค้าโกรธ และหลังจากนั้นเรื่อยๆมา ผมก็คิดมากและกลัวกับการกระทำของตัวเองตลอดเวลา เพราะผมไม่อยากให้ความรู้สึกดีๆต่างๆของเราสองคนมันจางหายไป แต่เหมือนว่าทุกๆอย่างจะยิ่งแย่ขึ้นเรื่อยๆ ผมไม่ได้อยากให้มันเป็นอย่างนั้นหรอก ผมเสียใจ ผมอยากให้เค้ามีความสุขที่สุดจริงๆ แต่สิ่งที่ผมทำให้เค้ากลับกลายเป็นเรื่องที่ทำให้เค้าต้องผิดหวัง มาถึงวันนี้ ผมอยากบอกเค้าว่า "ผมขอโทษครับ"
มาถึงวันนี้ วันที่ทุกอย่างมันดูจะมืดมน ความหวัง และความฝันมันค่อยๆหรี่ลงเหมือนกับเปลวเทียนที่ใกล้จะดับ ผมเองก็ยังรักเค้าอยู่มาก ผมอยากฝากลมไปบอกเค้าว่า ผมอยากให้เค้าได้รักกับคนที่เค้ารักครับ ไม่ใช่ว่าผมจะผลักใสเค้า หรือผมไม่รักเค้านะครับ แต่ว่า ผมคิดว่า ถ้าเค้าได้รักคนที่เค้ารัก เค้าจะมีความสุขมากกว่าที่จะต้องมาอยู่กับผม คนที่รักเค้าลำพังเพียงคนเดียว จากนี้ไปหากเราไม่ได้เจอกัน ผมคงจะมองคุณลงมาจากฟากฟ้า และ คอยดูเวลาคุณมีความสุข ยิ้ม และหัวเราะ แต่หากวันใดที่คุณมีความทุกข์ ผมคนนี้ จะอยู่ข้างคุณ คอยปลอบคุณ และให้ความอบอุ่นกับคุณ และแบ่งปันความสุขที่ผมมีให้กับคุณ
สุดท้ายนี้ ผมอยากบอกคุณว่าไม่ว่าจะยังไง จะไม่มีใครสามารถลบเลือนความทรงจำที่ผมมีกับคุณ และความทรงจำนั้นคือสิ่งที่มีค่าที่สุดที่ผมมี ขอบคุณจริงๆครับ
